Nino ging voor zijn passie: “Accordeonherstellen heeft mij gered”

| Dit artikel past in een opdracht voor studenten uit het eerste jaar met als onderwerpen cmp-in dialoog, radicale ommekeer.

Nino Lefevre in zijn accordeonatelier

Nino Lefevre in zijn accordeonatelier- Foto: Laurens De Jaegher

 

Zijn huis roept een Oostenrijkse accordeonsfeer op en aan de voorgevel hangt een bordje: Nino’s accordeonservice. Het is deze service die Nino Lefevre (39) al twee jaar aanbiedt. Hij startte zijn carrière als opvoeder, maar door een werkgerelateerde depressie besloot hij een nieuwe weg in te slaan. De bestemming? Zijn passie: accordeons herstellen!

Momenteel doet Lefevre wat hij graag doet. Hij heeft zijn baan als opvoeder opzijgeschoven en heeft zijn eigen bedrijf: Nino’s accordeonservice. Accordeon spelen doet hij nu niet meer, ze herstellen is  zijn taak geworden. “Spelen komt er bijna niet meer van. Als ik al een hele dag aan het stemmen ben, heb ik geen zin om nog eens veertien kilo op mijn buik te hangen.”

Spelen komt er bijna niet meer van

Jaloezie

Lefevre werkte vroeger als opvoeder op een school in Kortrijk. Na twaalf jaar is hij uit noodzaak voor zijn gezondheid moeten stoppen. Hij kreeg te kampen met roddels en pesterijen waardoor hij een depressie kreeg. “Ik kon alles gedaan krijgen van de leerlingen, maar met respect. Dat geeft woede en jaloezie bij collega’s. Je leert veel bij over de mens. Het pijnlijkste voor mij was dat die collega’s ook zelf opvoeders waren die het goede voorbeeld moesten geven. Ik voelde me weinig gewaardeerd. Het was een serieuze depressie. Gelukkig was er dan het accordeonherstellen; dat heeft mij erdoor gebracht.”

Nino Lefevre in zijn atelier, bij zijn accordeon

Nino Lefevre in zijn atelier, bij zijn accordeon – Foto: Laurens De Jaegher

Veel accordeonbouwers zeiden dat ik er niet zou geraken. Ik ben trots dat mij dat wel gelukt is

“Op mijn 23ste kreeg ik een kapotte accordeon. Ik heb het bij iemand binnengebracht, maar na vijf minuten vroeg hij of ik ze niet verkocht. Ik vond dat raar, dus heb ik de accordeon dan zélf opengedaan.”  Op die manier kreeg Lefevre zijn accordeonpassie. De kunst van het accordeonherstellen heeft hij geleidelijk geleerd. “Het is allemaal gestaag gegaan, ik leer nog elke dag bij. Er bestaan in België geen scholen voor, dus ik moest naar het buitenland. Ik heb mij binnengewerkt in de accordeonwereld terwijl er veel accordeonbouwers waren die zeiden dat ik er niet zou raken. Ik ben trots dat mij dat wel gelukt is.”

Publiek bezit

“Ergens ben je publiek bezit. Ik heb klanten die uit Portugal komen en waarvan het vliegtuig landt om 21 uur. Ze hebben een probleem en zijn hier zondagavond maar om 22.30 uur. Dan sta ik hier nog altijd klaar hé, de zondagavond om 22.30 uur.” Op deze manier beheerst zijn passie ook een deel van zijn leven.

Nino vindt zichzelf geduldig, als het op accordeonvlak aankomt. Op andere vlakken is Lefevre ongeduldiger. “In de file bijvoorbeeld, dan luister ik naar muziek. In de winkel ben ik zéker ongeduldig. Ik heb ook al eens in het bankkantoor gestaan terwijl er een oud vrouwtje voorstak. Dat zijn dan de mensen die de meeste tijd hebben.”

Nino Lefevre legt uit hoe hij tewerk gaat bij het herstellen van accordeons.

Nino Lefevre legt uit hoe hij te werk gaat bij het herstellen van accordeons. – Foto: Laurens De Jaegher

Te druk

Constant alleen zijn of constant samen zijn met anderen? Lefevre zou het eerste kiezen. Volgens hem heeft dat te maken met zijn depressie, die hij tijdens zijn periode als opvoeder kreeg. Hij haalt een voorbeeld aan van de kindjes van zijn zus. “Mijn zus heeft twee kindjes die ik doodgraag zie, maar zelfs die zijn voor mij vaak te druk, al zijn ze hier maar twee uur. Vroeger  was ik anders en kon ik dat wél aan, maar nu gaat dat niet meer.”

Als ik toevallig iemand tegenkom van vroeger in het onderwijs, begint mijn hart weer onrustig te kloppen

Soms komt het verleden nog naar boven, al is Lefevre nu echt gelukkig. “Als het naar boven komt, kan dat nog vervelend zijn. Ik krijg er geen nachtmerries meer van, maar als ik toevallig eens iemand tegenkom van vroeger in het onderwijs, begint mijn hart weer te kloppen.”

 

Nino Lefevre heeft ook een eigen website: http://www.ninosaccordeonservice.be/

De auteur

Laurens De Jaegher

Profiel Facebook Twitter E-mail

Hallo, ik ben Laurens De Jaegher. Ik zit momenteel in het tweede jaar journalistiek. Ik ben een echte film, televisie en theaterfanaat. Ik heb dan ook een blog over film, theater en televisie: 'Art of acting'. Ik hou ook van podcasts. Maandelijks verschijnt er een aflevering van 'Cinematische Cinefielen': een filmpodcast die ik zelf produceer.