“Andere mensen gelukkig zien, dat maakt mij gelukkig”

| Dit artikel past in een opdracht voor studenten uit het eerste jaar met als onderwerp portretinterview.

Yacine Ryckebusch: vegetariër en enthousiaste wereldverbeteraar (Foto: Katoo De Langhe)

 

Het gaat niet goed met het klimaat, duizenden mensen zijn op de vlucht. Velen kijken gewoon toe, maar er zijn ook mensen die in actie schieten. Yacine Ryckebusch is zo iemand. Ze probeert de wereld te verbeteren door vluchtelingen te helpen, ecologisch te leven en mensen te overtuigen dat we iets moeten doen voor het te laat is. Motivatie heeft ze in overvloed. “Gewoon het idee dat je bijdraagt tot een betere wereld, dat maakt mij gelukkig.”

Yacine komt aan met de fiets en ziet er gelukkig uit. Ze vraagt of ze de wificode mag hebben, want ze moet nog iets laten weten aan iemand. “Iedereen in mijn omgeving communiceert via WhatsApp en ik heb geen 3G, lastig.” Waarom ze dan geen abonnement neemt? “Ik heb een speciaal abonnement. Wanneer ik aan het einde van de maand geld overheb, gaat dat naar een tehuis voor weeskinderen.” De toon is meteen gezet.

Of ze zichzelf een wereldverbeteraar kan noemen, vindt ze moeilijk. “Ik doe veel om de wereld te verbeteren, maar kan mezelf daarom geen wereldverbeteraar noemen. Er zijn sowieso mensen die meer doen dan ik. Misschien dat ik een beetje een wereldverbeteraar ben.” Het valt meteen op dat ze heel bescheiden is. “Bescheiden, sensitief, joviaal en misschien ook koppig. Dat zijn mijn hoofdeigenschappen.”

“Beelden uit Syrië, ik kan dat echt niet aan”Yacine Ryckebusch

“Populisten, het nieuws en mensen die niet nadenken maken me echt ongelukkig. Er zijn zoveel mensen die slechte zaken zeggen over vluchtelingen, maar die er waarschijnlijk nog niet eens mee gesproken hebben. Ik word daar echt ongelukkig van.” Yacine zit in een jongerenproject rond vluchtelingen. “We proberen jonge vluchtelingen een stem te geven. Dat is zeer belangrijk want zij worden vaak vergeten.” Een nare ervaring heeft ze nog nooit gehad. Iedereen is heel vriendelijk en dankbaar. “Ik kom goed overeen met die jongeren, maar ik kan ze niet mijn vrienden noemen. Dat is raar en ik kan het moeilijk uitleggen, maar er is steeds een soort van grens die tussen ons blijft staan.”

“Andere mensen gelukkig zien, dat maakt mij gelukkig.” (Foto: Katoo De Langhe)

Enthousiasme

Haar enthousiasme werkt aanstekelijk. Dat heeft ze gekregen van haar zus, vertelt ze. “Mijn zus is veel bezig met de klimaat- en vluchtelingenproblematiek. Ook mijn vrienden zijn erg bezig met het klimaat. Ik heb het gevoel dat we steeds omringd worden door dezelfde mensen. Mijn vrienden hebben allemaal dezelfde ideologie als ik, waardoor we elkaar extra motiveren.” Ze vertelt met trots dat ze al veel mensen heeft kunnen overtuigen vegetarisch te worden en om geen tonijn meer te eten. Ook vraagt ze vaak aan mensen om geld te storten voor goede doelen en stuurt ze informatie door naar vrienden over vluchtelingenwerk in Gent. “Veel mensen doen niets omdat ze niet weten hoe ze eraan moeten beginnen, dan help ik hen met de eerste stap.”

“Mijn droom is een volkskeuken te openen in Gent, maar hoe begin je daaraan?”Yacine Ryckebusch

Soms offert ze iets op om de wereld te verbeteren, maar daar heeft ze nog nooit spijt van gehad. Als ze op een dag helemaal zal mogen kiezen wat ze de rest van haar leven zal doen, gaat ze reizen en vrijwilligerswerk doen. “De wereld verkennen en mensen helpen, twee zalige dingen om te combineren.” Ook koken doet ze graag, het liefst voor anderen. “In Lissabon zijn er veel volkskeukens. Mijn droom is om een volkskeuken te openen in Gent, maar ik heb echt geen idee hoe ik daaraan moet beginnen.”

Toekomst

Yacine is ervan overtuigd dat de toekomst in de handen van de jongeren ligt. “Ik denk dat het beter is mensen te helpen dan mensen hun mentaliteit te proberen veranderen.” Ze vindt het belangrijk dat vooral studenten beseffen dat er iets moet gebeuren. “Ik geloof daarom ook echt in de kracht van betogingen. De geschiedenis heeft aangetoond dat dat helpt, op een andere manier kunnen wij toch niet echt iets doen. Ik geloof erin dat we kunnen zorgen voor verandering als we samen ons stem laten horen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *