Cantussen, maar dan vanuit je kot!

| Dit artikel past in een opdracht voor studenten uit het eerste jaar met als onderwerp mobiele redactie.

Facebook banner Century kiesploeg

 

Een quiz, een minecraft-toernooi, een kaarttoernooi en dus ook een cantus, allemaal online. Je kan het je zo gek niet bedenken of de Leuvense studenten hebben er een alternatief op gevonden. Zo ook kiesploeg Century, een gemotiveerde bende burgerlijk ingenieursstudenten die tijdens de kiesweek hopen de steun én stem te krijgen van hun medestudenten. Naar goede gewoonte organiseren zij ook dit jaar verschillende evenementen in aanloop naar de verkiezingen voor het praesidium van komend academiejaar. Alleen gebeurt dat dit jaar volledig online, ieder vanuit zijn eigen kot.

Kiesploeg Century eindigt de kiesweek met zijn langverwachte cantus. Als vaste waarde in het hele gebeuren is dit voor veel studenten dan ook het hoogtepunt van de kiesweek. De twintigjarige Sietze DS , een van de evenementorganisatoren vertelt hoe de voorbereiding verlopen is en hoe ze als ploeg een manier zochten om ondanks de maatregelen toch een geslaagde editie te organiseren.

De cantus begint om 20u30, maar ook vijf minuten eerder zijn al een dertigtal enthousiastelingen ongeduldig aan het wachten op het startschot. Hoewel de microfoons bij iedereen uitstaan ontstaat er meteen een aangename sfeer. Er wordt gezwaaid naar elkaar en meteen wordt duidelijk dat verschillenden met elkaar aan het bellen zijn in een poging toch het gevoel te krijgen niet alleen achter hun computer te zitten. Op een handvol schermen is te zien dat er ook in groep deelgenomen wordt, al dan niet met huisgenoten.

De cantus vond plaats in een Google Meet videovergadering.

Abraham, de kandidaat-praeses, neemt om 20u30 het woord en zal ook de rest van de avond het zingen aan elkaar breien met anekdotes, geschiedenislessen en humor. Na een korte uitleg kan het zingen beginnen. Hij beslist wie het woord krijgt en is ook samen met zijn huisgenoot de enige partij die te horen is tijdens het zingen. Dat stoort niet, Abraham is een vlotte prater en laat geen ruimte voor ongemakkelijke intermezzo’s. Daarnaast is er een chat waarin iedereen zijn zegje kan doen. Zo is er interactie tussen de deelnemers zonder van de cantus een chaotische mengelmoes te maken waarbij iedereen door zijn webcam naar elkaar loopt te roepen. De chat wordt overspoeld met berichten die elkaar uitdagen het glas ‘ad fundum’ en dus in één teug leeg te drinken. Alcohol is een optie en hoewel er duidelijk op sommige schermen voluit gebruik gemaakt wordt van de kans nog eens in de drank te vliegen, maken velen ook de keuze dat niet te doen. Zingen en een leuke avond beleven heeft op deze cantus prioriteit.

Maartje Verberckmoes (19) is een van de vijftigtal deelnemers van de cantus. Wanneer het evenement op zijn einde loopt is ze lichtjes aangeschoten. Ze zit op haar kot in Leuven en wordt vergezeld door enkele vrienden. Haar aandacht dwaalt dan ook af en toe lichtjes af, de sfeer zit duidelijk nog steeds goed. “Tijdens de cantus was ik aan het facetimen met vrienden en nu zijn zij bij mij op kot. We hebben mee gecantust alsof het niet anders was. Een originele cantus is natuurlijk altijd beter, maar dit is wel een héél goed alternatief. Ik denk dat het misschien zelfs wel een goed idee is om volgend jaar nog eens eenmalig zo een cybercantus te organiseren.” Op de achtergrond is duidelijk te horen dat haar vrienden akkoord gaan met dat idee. “Het is wel heel anders. Ik weet het gewoonlijk altijd wel een beetje uit te hangen en heel luidruchtig te zijn. Nu hoorden ze mij niet waardoor ik geen sancties kon krijgen, dat is wel een groot verschil. Maar het heeft wel iets, zo’n online cantus. Het was een heel toffe avond. We zijn die nu nog een beetje aan het verderzetten en morgen wordt een dagje uitkateren.”

Een geslaagde avond was het alvast zeker. Het is bewonderenswaardig hoe een groep studenten een zo goed georganiseerd en aangenaam online evenement op poten kan zetten. En dan nog een concept dat anders zo chaotisch en druk verloopt. “Door deze week activiteiten en evenementen te organiseren moeten we bewijzen aan de studenten dat we ook volgend jaar capabel zijn om grote evenementen te organiseren en dat ze ons met die verantwoordelijkheid kunnen vertrouwen.” Aldus medeorganisator Sietze. En dat vertrouwen verdienen ze maar al te hard.